CSS Expanding Menus Css3Menu.com

  download onze folder:
vzw KIDS
zoekt vrijwilligers

vind alle nodige info
op onze folder

CSS Expanding Menus Css3Menu.com

GETUIGENISSEN

Lees hier de ervaringen van enkele van onze vrijwilligers:

Op 1 september 2016 was ik leraar af: bijna 40 jaren heb ik in het secundair als leraar talen aan jongeren les gegeven. Thuis zitten en niets doen, was niet aan mij besteed, ik wilde nog altijd een actieve rol spelen. Jarenlang heb ik graag met jongeren en met vele collega's samengewerkt. Vooral die voortdurende interactie met jongeren boeit me nog steeds. Toen mijn dochter vertelde dat er aan het KIDS vrijwilligers gezocht werden, heb ik contact genomen. Dat eerste gesprek verliep zeer vlot: enthousiast vertelden Vicky Degraen en Rudy Vanden Wyngaert mij welke mogelijkheden er waren. Na wat bedenktijd besliste ik om mij 5 halve dagen (soms maar één uur, soms 2à3 uren, maar ook eens een hele dag) voor de school in te zetten. Iedere keer, in de voor- of namiddag, breng ik een jongere naar zijn school of een andere naar zijn werkplaats. Die interactie met die jongeren verloopt vlot en hartelijk. Ook de samenwerking met andere personeelsleden (van het secretariaat of leerkrachten of opvoeders of onderhoudspersoneel) van de school valt prima mee, ook de directie staat klaar voor een babbeltje. Regelmatig wordt gepeild of alles vlot verloopt en voor de vrijwilliger is ook de verzekering goed geregeld. Het schooljaar is al bijna voorbij, een zeer aangename periode voor mij, maar nu niet als leraar... maar als vrijwilliger.

Na 40 jaar als opvoeder gewerkt te hebben in KIDS ging ik op 60-jarige leeftijd op pensioen. Om bovenop dit pensioen toch nog wat extra te verdienen heb ik een contract van 8 uur per week als chauffeur voor het internaat van KIDS voor de ophaling van de gasten in de provincie Antwerpen. Dan hoorde ik dat het onderwijs (Lagere School en BuSO) een chauffeur konden gebruiken voor de 'grote bus' (op de 'beroepsschool' nog steeds de blokkenbus genoemd). Ik heb me dan gemeld om dit als vrijwilliger te doen. Wanneer mensen van het onderwijs de grote bus van KIDS nodig hebben voor een uitstap kunnen ze op mij beroep doen. Door mijn pensioen beschik ik natuurlijk over veel vrije tijd. Naast babysitten op mijn kleinzoontjes en mijn hobby langeafstandswandelen is het fijn om ook nog contact te hebben met gasten en collega's op KIDS.

Hallo, mijn naam is Silvana en ik ben vrijwilligster in de leefgroep De Stapsteen.
Hoe ben ik hier geraakt? Wel, in 2009 wou ik na een mindere periode eindelijk werk maken van iets nuttig te doen. Mijn oog viel direct op gebarentaal en mijn nieuwsgierigheid liet me niet meer los. In 2011 was het zover: mijn eerste diploma was op zak! Diploma 'gebarentaal', maar wat kon ik er mee doen? Toevallig hoorde ik van Kitty en Valerie van De Stapsteen dat er vrijwilligers gezocht werden. En zo is mijn avontuur bij De Stapsteen begonnen. Ik kan het iedereen die tijd over heeft aanraden om vrijwilliger te worden: je krijgt er zoveel warmte, dankbaarheid en vriendschap voor terug.

Als vrijwilliger ben ik op het KIDS heel warm onthaald. Ik deed daarvoor ook al stage op deze plaats omdat ik een oud-leerling ben. Ik heb veel geluk omdat ik in een super lief team ben terecht gekomen waar ik mezelf kan zijn en wordt aanvaard samen met mijn autisme. Door hun voel ik mij een deel van de maatschappij.
Het doorbreekt mijn week om op vrijdag hun te komen helpen.
Ik kan hun niet genoeg bedanken.


Mijn ervaringen als vrijwilliger op het onthaal van de pASSer in het BuSO KIDS
Ik ben Dries Achten, 29 jaar, en inmiddels 6 jaar aan het werk als vrijwilliger in de pASSer. Graag zou ik mijn ervaringen willen delen. Om te starten moet ik zeggen dat ik voorheen 4 jaar als leerling op de pASSer heb gezeten in de examenklassen van 2006 tot 2010. Dit heeft als voordeel dat ik al bekend was met het personeel, de gebouwen en de werking. Dit maakte voor mij de drempel al heel wat lager om als vrijwilliger te starten. Nadat ik in 2011 een volwassenenopleiding had voltooid in AZERTiE Zonhoven, heb ik een jaar stage gedaan op de pASSer. Dit ging zo goed dat het uiteindelijk werd verder gezet in vrijwilligerswerk. Fast-forward 5 jaar en daar zijn we nu. Mijn takenpakket is eigenlijk vrij divers. Zo doe ik praktische en administratieve taken aan het onthaal, waaronder documenten klasseren en zoeken naar fouten. Aangezien ik een oog voor detail heb, vind ik dit best wel aangenaam om te doen. Hierdoor voel ik mij geapprecieerd en nuttig. Naast deze taken, neem ik ook deel aan een aantal groepssessies met de leerlingen, met als thema angst, weerbaarheid en educatie in verband met autisme. Omdat ik persoonlijk dit ook allemaal heb meegemaakt, kan ik de leerlingen tips en advies geven over wat ze kunnen doen in bepaalde situaties. Soms word ik zelfs “ervaringsdeskundige” genoemd, wat mijn eigen zelfbeeld en eigenwaarde zeker ten goede komt. Aangezien ik zelf leerling in de pASSer ben geweest en ik met een groot aantal leerlingen gemeenschappelijke interesses deel, kan ik hun reacties soms beter begrijpen dan een buitenstaander. In een bepaalde zin “spreek ik hun taal”, wat zowel een voordeel is voor het welzijn van de leerlingen als dat van mijzelf. Een “win-win” situatie, zou mijn mentor Bo het noemen. Mijn werk op de pASSer is niet altijd even gemakkelijk. Ik heb al wat moeilijke situaties meegemaakt. Maar over het algemeen ben ik zeer tevreden met mijn werk hier. Het is voor mij een eer om op de pASSer als vrijwilliger te kunnen werken en ik zou het liefst nog zo lang mogelijk verder blijven doen.